صفحه ششم: تمسك به دو «صادِ مهم»
صاد اول «صلوات» و صاد دوم «صدقه»؛ رسول خدا ص فرموده اند: « در مقابل صد صلوات، حق تعالی صد حاجت را برآورده میسازد.» ذکر «اللهم صل علی مُحمّد و آلِ مُحَمّد» ذکر دائمی حاج جلال بود. هر گره کوچک و بزرگ برای حاجی بازشدنی بود چرا كه او سلاحی نورانی چون صلوات بر لب داشت، آن هم نه به تعداد محدود بلکه به تعداد کثیر. او اهل صلواتهاي بسيار بود. حاجي هميشه به فرزندان و نزديكانش توصيه ميفرمود: «براي شروع هر كار جديد، براي خريد هر چيزي حتي اگر بزرگ ومهم نباشد، براي رفتن به نزد پزشك و يا هر امر ديگر، ذكر صلوات را همراه كنيد تا امورتان، هم با سرعت و هم بابركت انجام شود. در ضمن يكي از هداياي حاجي به شهيد فاميل خود «علي اعرابي» و يا ديگر عزيزان سفركردهاش تسبيح صلوات بود. توصيهي مهم ديگر حاج آقا جلال، اهداي صدقه بود. امري كه خودش نيز بهشدت به آن اهتمام داشت. صندوق صدقات او يك عدد و محدود به يك خيريه و انجمن نبود. او اهل صدقه دادن و توصيه به آن بود و آن را در گشايش امورِ متعدد راهگشا ميدانست. ايشان، به برخي از افراد نيازمند و از كارافتاده، به صورت حضوري رسيدگي ميكردند.
